Ja, dit wordt mijn nieuwe doel. Een paar dagen geleden zat ik mijn doelenlijst te herlezen. Ik kwam tot de vaststelling dat sommige doelen wel écht te simpel zijn; waarschijnlijk doelen die ik als opvulling heb gebruikt. Mijn lijst was niet uitdagend genoeg. Om de 2 weken je leren rijlaarzen invetten, wat is daar nu aan van uitdaging? Niks. Juist ja.
Dus ging ik na wat mijn grootste droom was. Muziek is een constante in mijn leven; meer nog: het is een passie. Op concerten en festivals voel ik mij als een vis in het water. Interviews doen en daarmee oprechte interesse tonen in een redelijk kleine/onbekende band is één van de leukste dingen die er bestaan. Na een concert een praatje gaan slaan met het onbekende bandje dat in het voorprogramma stond, hen vertellen dat je het écht een goede show vond en hen eigenlijk al een ruime tijd kent, de pretlichtjes in hun ogen zien en de duizenden “thank you”s in ontvangst nemen… Zoiets zou ik iedere dag kunnen doen. Bandleden van onbekende groepen zijn zowat de meest dankbare personen die je kan tegenkomen. Ze vinden het fantastisch als je gewoon maar zegt dat je van hun set hebt genoten. Die mensen kunnen iedere vorm van steun – ookal is het maar een “good show” of het kopen van hun CD – gebruiken en appreciëren het ten volle. Ze nemen niks for granted en werken over het algemeen keihard aan hun weg naar succes.
Wat als ik nu de persoon zou kunnen zijn die hen daarin helpt? Sinds ongeveer een jaar droom ik daarvan. Ja, een eigen label. Ik weet het, zoiets is moeilijk en je hebt er vooral geld voor nodig. Maar je kan het jezelf maar zo simpel of zo moeilijk maken als je zelf wil. Een kennis van me heeft het zelf (op redelijk kleine schaal) gedaan, dus waarom zou ik het niet kunnen?
Mensen helpen die zo gepassioneerd zijn door hun muziek en ten volle gedreven zijn om te komen waar ze willen komen, die nog geloven in de kracht van muziek. Zo’n bands heb ik nodig. En dat zijn meestal de groepen die ondergewaardeerd zijn. Die eigenlijk in iedere Europese venue zouden moeten spelen, maar amper in eigen land of dorp worden geappreciëerd.
Ooit zal het mij lukken om die droom waar te maken. En laten we hopen dat dat binnen de resterende 943 dagen lukt.
